معلم ریاضی در رابطه با شاگردانش نباید این حق را به خودش بدهد که شاگرد را به دلیل اینکه یک نسل از او دیرتر به دنیا آمده است، یا چند سال از او کوچکتر است، پذیرنده همه حرفهایش بداند. معلم باید هنگام تدریس به تمامی شاگردانش توجه کند. اغلب شاگردان مخصوصاً در دوره راهنمایی و سالهای اول دبیرستان، با توجه به اقتضای سنی خود به توجه بیشتر معلم نیاز دارند و دوست دارند که به اظهار نظرهای آنان توجه شود و طرف مشورت قرار گیرند. اگر معلم به این مسأله اساسی توجه نکند و شاگردانش را در تصمیم گیریها دخالت ندهد یا همیشه از تعداد خاصی نظرخواهی کند، شاگردانش برای جلب توجه او و اثبات وجود خود، دست به کارهایی خواهند زد که نظم کلاس در هم بریزد و تدریس دچار شکست شود. معلم نباید در برخورد با شاگردان عدالت را فراموش کند. او نباید میان شاگردان تفاوت و تمایز قائل شود. اگر شاگردان احساس کنند که معلم میان آنها تبعیض قائل شده است، به او توجه و اعتماد نخواهند کرد.

نگاه محبت آمیز معلم، همانند صدایش باید به طور یکسان شامل حال تمامی شاگردان شود؛ زیرا رفتارهای معلم برای شاگردان قابل تعبیر و تفسیر است. معلم ریاضی باید با لحن مهربان و صمیمی صحبت کند و از تکیه کلامهای بیمورد اجتناب ورزند، آهسته صحبت نکند و به گونهای صحبت کند که شاگردان به راحتی صدای او را بشنوند.

معلمان ریاضی بیشتر از نوع معلمان درس نگر علمی هستند. آنان معمولاً سختگیر و بی مهر و محبت هستند. معلمان ریاضی فکر میکنند که اگر خشن نباشند، اگر خشک و جدی نباشند، دانش آموزان درس ریاضی را نخواهند خواند و چیزی از ریاضی یاد نخواهند گرفت! بسیاری از زمانهایی که دانش آموزان نسبت به تدریس یک معلم ریاضی اعتراض دارند، مسأله ربطی به تدریس معلم ندارند بلکه مشکل به نوع رفتار معلم برمیگردد که شاگردان دل خوشی از آن ندارند!

● هنر محبت و مهرورزی

در میان شاگردان فردی پیدا نمیشود که نسبت به مهر و محبت معلمان خشنود نباشد، بلکه تمامی شاگردان بسیار علاقه مند هستند که مورد مهر و محبت معلمان قرار گیرند. معلمان اگر رفتار توأم با محبت و مهر را در کلاس پیش بگیرند، شاگردان با علاقه فراوان در سرکلاسشان حاضر خواهند شد.

با یک تجزیه و تحلیل میتوان ادعا کرد که سهم مهمی از پیدایش علوم و اکتشافات و اختراعات، با ارتباطات انسانی ارتباط دارد.

اگر مخترعی به اختراعی دست می یابد و اگر کوه بیستونی شکافته میشود و اگر قاره ای کشف میشود درست است که عوامل متعددی دخالت دارند ولی نمیتوان محبت کردنها و تشویق و ترغیب نمودنها را نادیده بگیریم. درست است که بسیاری از دانش آموزان با تلاش و کوشش خود را به سطح عالی از تحصیل میرسند، ولی این اشتباه است که موفقیتها را تنها مرهون تلاشها و کوششهای مداوم آنان بدانیم بلکه تأیید کردنها و محبت نمودنها هم خود سهم بسزایی در پیشرفت و تکامل اینگونه دانشآموزان داشته است.

● نتیجه گیری

ما معلمان ریاضی فقط به روشهای تدریس ریاضی فکر میکنیم اما نصف تدریس ریاضی محبت است. معلمهایی بیشتر موفق هستند که در کلاس به دانش آموزش به چشم دوستان کوچک خود نگاه میکنند و آنها را از صمیم قلب دوست دارند! شاید بیشتر معلمان فکر میکنند که فقط معلمان مقاطع ابتدایی باید در کلاس درس با محبت با دانش آموزان رفتار کنند. زیرا دانش آموزان از نظر سنی کوچک هستند و معلمی را که به آنها محبت کند، دوست دارند و به خاطر آن معلم به مدرسه میآیند و درس میخوانند. اما واقعیت این است که دانش آموزان مقاطع دیگر هم در سایه محبت معلمان بهتر درست میخوانند. تشویق و محبت همانند نیروی محرکهای دانشآموزان را به حرکت در میآورند.

ما اغلب فراموش میکنیم که بیشتر دانش آموزان برای معلمانی که به آنها محبت میکنند و به سادگی از اشتباههای آنان میگذرند، هرکاری میکنند. در بیشتر موارد، دانش آموزان حاضرند هر کاری را بکنند تا تأیید چنین معلمانی را به دست آورند.

معلمان ریاضی باید علاقه و محبت خود رابه صورت کلامی و هم از طریق ابزارهای غیرکلامی همچون توجه تمام و کمال به دانش آموزان، حفظ و تداوم ارتباط چشمی با تمامی دانش آموزان و لبخند زدن نشان دهند.

کاری که یک لبخند ساده انجام میدهد، از تندی و تیزی ساخته نیست و معروف است که با محبت خارها گل میشود. یعنی سختیها و دشواریها، با یک تبسم و یک لبخند ملیح به آسانی از بین میرود قدرت و نفوذ یک لبخند بر قلبها، بیشتر از متههای حفاری بر دیوارهاست. در پس هر لبخند، احساس رضایت، محبت، همدلی و همدردی وجود دارد.اگر به یک دانش آموز بگویید کودن است و از عهده یادگیری ریاضی برنمیآید و تمام تمرینهایش را غلط انجام میدهد، هرگز علاقه ای به ریاضی نشان نخواهد داد. چون شما ندانسته میل به پیشرفت و یادگیری ریاضی را در او کشتهاید. اما چنانچه برعکس رفتار کنید و با تشویق دانش آموزان وانمود کنید که برطرف کردن اشکالات ریاضیشان آسان است. کاری میکنید که خواسته تان از دانش آموزان برایشان آسان جلوه کند و دانش آموز خود را در برابر یک غیرممکن نبیند، نتیجه فرق خواهد کرد.

شما میتوانید به آسان بودن کار تأکید کنید و در مقابل استعداد شاگردان را در انجام آن بستایید.

بگذارید شاگردان بفهمند که شما به توانایی آنان در یادگیری ریاضی ایمان دارید. اجازه دهید درک کنند شما به استعداد نهفته آنان پی برده اید چون در آن صورت با کار و فعالیت به شما ثابت خواهند کرد که اشتباه نکرده اید و خورشید پیروزی دمیده است.

افراد وقتی جذب دیگران میشوند که با همه وجود احساس کنند که دیگران آنان را پذیرفته اند، آنها را قبول دارند و برای آنها شخصیت قائل هستند اگر بخواهید دانش آموزان را با خود همراه کنید تاریاضی را خوب یاد بگیرند بعد از این که به موضوع مورد تدریستان مسلط شدید، رعایت دو اصل زیر ضروری است:

▪ اصل نخست آن است که صمیمانه و درنهایت اخلاص به شاگردان مهر بورزید. همیشه قبل از ورود به کلاس با خود بگویید من شاگردانم را دوست دارم. شاگردانم دوستان کوچکم هستند.

▪ اصل دوم: همیشه لبخند بزنید و نتیجه آن را در کلاس ببینید؟